Matchmaker Lucy is als professionele koppelaarster de levende personificatie van Tinder en brengt de ene veeleisende New Yorker samen met de andere. Maar al gauw blijkt dat deze moderne cupido haar eigen liefdesleven verre van op orde heeft.
Materialists is door Leander den Boer op 13 juni 2025 beoordeeld met een 5,5 / 10.
Het is nogal wat, als je eerste film dermate goed is dat je volgende film bijna gedoemd is te bezwijken onder torenhoge verwachtingen. Ongetwijfeld zal de Zuid-Koreaans-Canadese filmregisseur Celine Song zichzelf meer dan eens betrapt hebben op deze gedachte. In 2023 maakte ze een onvergetelijke entree in Hollywood met haar speelfilmdebuut Past Lives. Dit meesterwerk vormde een schitterende contemplatie op relaties in de moderne tijd, met duidelijke semi-autobiografische elementen.
Met haar tweede film Materialists duikt regisseur Song in soortgelijke materie. Wederom bestudeert ze relaties en verliefdheid, ditmaal vanuit de moderne datingcultuur. Wanneer succesvol koppelaarster Lucy (Dakota Johnson) - verantwoordelijk voor maar liefst negen huwelijken binnen haar clientèle - de rijke zakenman Harry (Pedro Pascal) ontmoet en met hem begint te daten, hoopt ze dat ook zij eindelijk de "ware liefde" heeft gevonden in deze ogenschijnlijk perfecte man. Maar wanneer ze haar ex-vriend John (Chris Evans) tegen het lijf loopt en een date van haar cliënten rampzalig eindigt, begint Lucy te twijfelen aan de maakbaarheid van de liefde en haar rol daarin.
‘Vaker wel dan niet vervalt Song echter iets te diep in de kitsch van de romcom.’
Het verhaal doet het al vermoeden: we hebben hier te maken met een heuse romcom, een relatieve zeldzaamheid in het moderne filmlandschap. Song speelt met de ons zo bekende conventies van de romantische komedie en laat Lucy te midden van de geromantiseerde New Yorkse skyline laveren tussen Harry en haar ex-vriend John. Ondertussen kraakt ze kritische noten over de moderne datingcultuur. In deze exercitie balanceert de regisseur op het randje tussen kunst en kitsch.
Vaker wel dan niet vervalt Song echter iets te diep in de kitsch van de romcom. Dat komt vooral door de bij tijd en wijle matig geschreven dialogen en, specifieker nog, door de manier waarop Dakota Johnson haar karakter Lucy vertolkt - soms tot het lachwekkende toe. De liefdeskeuzes die zij gedurende de film maakt zijn af en toe zeker vermakelijk, maar omdat Materialists bewust de gebruikelijke romcom-verhaalstructuur aanhoudt, is de film wel zeer voorspelbaar. Wel ziet Song's tweede film er, net als Past Lives, visueel weer schitterend uit. Echt warm of ontroerd word je er alleen niet van.
Te zien op Pathé Thuis
